انهدام

اين روزها

اينگونه‌ام ،‌ببين:

دستم، چه كند پيش مي‌رود،‌انگار

هر شعر باكره‌اي را سروده‌ام

پايم چه خسته مي‌كشدم ،‌گوئي

كت بسته زخَم هر راه رفته ام

تا زير هركجا

 حتي شنوده‌ام

هربار شيون تير خلاص را

 □

اي دوست

اين روزها

با هركه دوست مي‌شوم احساس مي‌كنم

آنقدر دوست بوده‌ايم كه ديگر

وقت خيانت است

 □

انبوه غم حريم و حرمت خود را

از دست داده است

ديريست هيچ كار ندارم

مانند يك وزير

 وقتي كه هيچ كار نداري

تو هيچ كاره‌اي

من هيچ كاره‌ام : يعني كه شاعرم

گيرم از اين كنايه هيچ نفهمي

 □

اين روزها

اينگونه‌ام :

فرهاد واره‌اي كه تيشه‌ي خود را

گم كرده است

 □

آغاز انهدام چنين است

اينگونه بود آغاز انقراض سلسله‌ي مردان

ياران

وقتي صداي حادثه خوابيد

برسنگ گور من بنويسيد:

- يك جنگجو كه نجنگيد

اما …، شكست خورد

---------------------

نصرت رحمانی