بر باد رفته

باور نمیکنی؟ از پشت‌بام کاهگلی خانۀ قدیمی بپرس. تمام کودکیم شوق پرواز دادن بادبادکهای خود ساخته‌ام بود و همیشه دلم شور میزد که جای این نسیم ملایم را بادی موذی بگیرد و بندی که پیوندی میان من و پرندۀ کاغذی ام بود تاب نیاورد و پاره شود. تمام کودکی و نو جوانی و جوانی با بادها و بادبادکها رفتند. حالا که خوب نگاه میکنم، خود بادبادکی بیش نبودم، بادبادکی سپرده به دستی که ارتباط میان دلبندی و دلشوره را نمیداند. ااا