آشیانِ فاخته

چه زود میگذرد

2011-08-26T22:45:00.002+02:00

میشنوی؟صدای پای زمان را؟ از روی جنازۀ لحظه گذر میکندتیک تاک... تیک تاک چیزی به پنجره خوردمثل صدای باد...ا تازیانۀ باران...ایا نه... صدای جیغ کودک همسایه بود از خواب نیم روز پریدمدستم ولی هنوز اسیر زلف تو بود نگاهم به ساعت روی دیوارکه افتاددلم هوای ترا کرد صدای پای... ا تیک تاک... تیک تاک زمان چه زود میگذردهنوز دو روز نیست که رفته ایی..................................رضا رشیدپور

مزه

2011-07-30T20:13:00.000+02:00

کالباس و خیارشورو که گذاشتم کنار دستش پرسید این کالباسش خوکه؟ گفتم آره فکر کنم، بشقابو با پشت انگشتاش پس زد. گفتم، اِ ... نمیخوری؟ گفت نه بابا چیه... نجسه. گفتم پس مزه چی بیارم برات گفت همین ماست و خیار خوبه

حالت خوبه؟

2011-07-16T17:04:00.003+02:00

دَرو همچین محکم بهم کوبید که دو متر پریدم هوا. تازه چشمام گرم شده بود. سراسیمه وارد شد نفس نفس میزد، دو بار پشت سر هم گفت رادیو رادیو، تلویزیون، دیدی؟... شنیدی؟... گیج و مات و مبهوت مونده بودم دوباره گفت، دیدی؟... شنیدی؟... اخبارو میگم، روشن کن، روشن کن. بالا پایین اتاق و زیرو رو میکرد. گفت پس کو این لامصب کنترل ؟ تمام کانالها برنامه هاشونو قطع کردن دارن گزارش میکنن.ا اتاق دور سرم میچرخید

خواب من

2011-05-22T01:49:00.003+02:00

پایت را از خواب من درازتر کنی در انتهای کوچۀ بن بستی متوقف خواهی شد که از تمام دار دنیا پنجرۀ بسته ای در آغوش دارد و زیر پنجره نوازندۀ کوری که خود ارضایی نا تمامی را چرت میزند رضا رشیدپور

مردی که .......

2011-04-12T23:59:00.001+02:00

خانومهایی که فکر میکنن برای به دست آوردن دل شوهراشون باید به شکمشون رسید، یه کم سطح بالا فکر میکنن.ااا

بر باد رفته

2011-01-04T11:36:00.001+01:00

باور نمیکنی؟ از پشت‌بام کاهگلی خانۀ قدیمی بپرس. تمام کودکیم شوق پرواز دادن بادبادکهای خود ساخته‌ام بود و همیشه دلم شور میزد که جای این نسیم ملایم را بادی موذی بگیرد و بندی که پیوندی میان من و پرندۀ کاغذی ام بود تاب نیاورد و پاره شود. تمام کودکی و نو جوانی و جوانی با بادها و بادبادکها رفتند. حالا که خوب نگاه میکنم، خود بادبادکی بیش نبودم، بادبادکی سپرده به دستی که ارتباط میان دلبندی و دلشوره را

آنچه معاوضه میکنم

2010-12-15T15:26:00.001+01:00

دست رنج کارم، این دو پنجرۀ رو به خیاباناین ده متر اتاقاین قرص ماهِ نشسته بر لبۀ بشقابو خمیازه های این بطری خالی تمام روزها برایم اولین روز هفته انددایره وار به دور من از نو تکرار می‌شوندمیان این گور ده متریِ اجاره اییکه پنجره دارد به روی خیابان دنیا را داده ام در ازای یک صندلی جاویدکه روی آن بنشینم، کار بتراشم برای زنبورها و ارواحمکه شاید این آه به سکه تبدیل شود تا بتوانم هر یکشنبه تکه ایی

حتی روزی که دیگر نباشم

2010-11-04T16:01:00.000+01:00

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت. روزی که کمترین سرود بوسه است و هر انسانی برای هر انسانی برادری است. روزی که مردم دیگر در خانه‌هایشان را نمی‌بندند. قفل افسانه‌ای است و قلب برای زندگی بس است... روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است تا تو به خاطر آخرین حرف به دنبال سخن نگردی. روزی که آهنگ هر حرف زندگی است تا من بخاطر آخرین شعر رنج جستجوی قافیه نبرم.

برای تو و خویش

2010-10-26T18:36:00.005+02:00

برای تو و خويش چشمانی آرزو می کنم که چراغ ها و نشانه ها را در ظلمات مان ببيند گوشی که صداها و شناسه ها را در بيهوشی مان بشنود برای تو و خويش، روحی که اين همه را در خود گيرد و بپذيرد وزبانی که در صداقت خود ما را از خاموشی خويش بيرون کشد و بگذارد از آن چيزها که در بندمان کشيده است سخن بگوئيم ..................... مارگوت بیکل

انهدام

2010-10-09T13:15:00.011+02:00

اين روزهااينگونه‌ام ،‌ببين:دستم، چه كند پيش مي‌رود،‌انگارهر شعر باكره‌اي را سروده‌امپايم چه خسته مي‌كشدم ،‌گوئيكت بسته زخَم هر راه رفته امتا زير هركجا حتي شنوده‌امهربار شيون تير خلاص را □اي دوستاين روزهابا هركه دوست مي‌شوم احساس مي‌كنمآنقدر دوست بوده‌ايم كه ديگروقت خيانت است □انبوه غم حريم و حرمت خود رااز دست داده استديريست هيچ كار ندارممانند يك وزير وقتي كه هيچ كار نداريتو هيچ

نگاه کن

2010-08-07T20:58:00.003+02:00

هنوز زخمهایم ملتهب اند بانو این نقش یادگار مانده از رد پای تو بر سنگفرش دل هر نیمه شب ترانۀ باران برای خشکسالی چشمم مویه میکند ................ رضا رشیدپور

تو و شاید من ـ پاسخی به شعر سفر

2010-07-06T00:49:00.005+02:00

تمام راه تویی تمام توقفگاههای روی زمین من تو خسته ‌ترین پاهای روی زمینی من صندلی شکسته ای در سوگ نجار تو بی‌قرار ترین پرستو من لاک پشتی به پشت افتاده در هُرم نیمروز امرداد ایکاش حجاب از رخ این آرامگاه که شاهد اشک و لبخند و بوسه بود بر نمیگرفتی و به هر چارسویی مرا به خمیازه ایی نمیفروختی فردا کجا ببینمت وقتی نگاهم را با خود میبری رضا رشید پور

سفر

2010-06-29T08:05:00.002+02:00

راهی که می‌شوم اندیشه‌ام کهنه چمدانی میگردد که بوی نیم سوخته اش حجم نیم سوخته ام را با خود میکشد یادت باشد پنجره سهم باد است من افق را میبرم سنگینی لبخند هایم مال تو من نگاهت را میبرم درب های نیمه باز سهم من فردا را تو بردار یادم باشد لوح ساده اندیشه‌هایم را رنگ بپاشم و خیال خامم را از آغوشت برچینم یافا فتاحی

سه زن

2010-06-28T13:50:00.005+02:00

تا به امروز جرأت نکرده بودم در رابطه با خصوصی ترین مسائل زندگیم با کسی صحبت کنم. هنوز هم شک دارم که بتوانم اینکار را انجام بدهم ولی تصمیم ام را گرفته ام و میخواهم به سیم آخر بزنم، یک حس درونی میگوید برای رهایی باید عریان شد و من فکر میکنم درمان این عذابی که میکشم فقط و فقط رهایی از قید و بندها میتواند باشد. نمیدانستم از کجا شروع کنم ولی فکر کردم اگر قرار است که به سیم آخر بزنی از عریان ترین روز

سپاس

2010-04-12T17:23:00.000+02:00

از قتلگاه پروانه و داریوش که بیرون آمدیم، باران میبارید. تمام میخانه های اطراف پُر بود از سبزپوشهایی که پیروزی تیم محبوبشان وِردِربرمن را به شادی مینوشیدند و ما دربدر به جستجوی کنج خلوتی که بار اندوه هزار ساله امان را به کمک پیاله ایی برای لحظه ایی زمین بگذاریم. دیشب دوباره نیلوفری روئید به باغ فراموشیمان و تلنگری خورد به این حافظۀ تاریخی که گاهی جا می ماند پشت دغدغه های روزمره گی. سپاس

زندگی وسعتی دارد به اندازۀ مرگ

2010-04-08T19:22:00.001+02:00

شاید فرق های زیادی باشه بین ما که تو ایران تربیت و بزرگ شدیم و بچه هامون که در اروپا یا آمریکا. ولی یه فرق اساسی که من متوجه اش شدم اینه که ما رو خیلی در گیر احساس و عاطفه کردن، ولی بچه های ما نگاه منطقی تری به هر موضوع دارن. برای مثال یادمه وقتی پدرم گرم صحبت میشد و میرسید به جایی که میگفت ً اگه یه روزی من مردم ً. یهو تمام خونه یکصدا از بزرگ و کوچیک میگفتیم که اِ... آقا جون خدا نکنه این چه

خورشید

2010-02-24T23:37:00.004+01:00

چه لذتی در افول تو بود که اینگونه فوج فوج به تماشای غروب ات نشستیم و عشقبازی ها کردیم هنگام هجرتت و قافیه ها ساختیم در بدرقه ات ما زخمهای دیوارهای اتاق را حتی در پشت عکسی از غروب تو پنهان کردیم این عیب دلدادگان غروب است نه عیب تو این عیب ماست که همیشه طلوع ترا خواب مانده ایم

یکشنبه ها

2010-02-01T02:35:00.003+01:00

معمولن یکشنبه ها که خونه ایم صبحانه رو با مرغهای دریایی تقسیم میکنیم

آه

2010-01-28T20:10:00.005+01:00

دستی سپیده دم طناب حلقه میکند. در باغ سبز ما دوباره قناری از شاخه میچکد.ا

در سرزمین من

2010-01-26T01:11:00.009+01:00

در سرزمین من، آزادی! دو انگشت هفت شدۀ ماسیده به تاریخی قحبه بیش نیست. ااا

بگذار بخوابم

2009-12-09T00:46:00.006+01:00

نشسته بر اریکه ی کابوسی هرشب به تاراج خوابم می آیی چه میخواهی ؟ این زخمی گریخته از جنگی بی فاتح دلش را که حلقه کرد بر انگشتت روحم را از این شعمدانی های کنار پنجره و آن ماهی قرمزی که دو نوروز مرا تاب آورده بگیری گیره ی نگاهم از سر زلفت می افتد کدام آینه ی صبوری پریشانی موهایت را همیشه همسفر خواهد بود

از خواب که پریدم

2009-11-12T12:50:00.001+01:00

به فردا گره نخواهم خوردتاریخ اعتبار ایمانمبا رفتن تو باطل شدشعرهایم راکنار باغچه سوزاندمودر حوصلۀ بعد از ظهر دراز کشیدمدر خوابخواهرمروز میلاد بلوغش رابه وحشت نشسته بودمادرزمان حالش را رویسجادهبه مسلخ آخرت میبردماهی هاگریه میکردندآب حوض به پاشویه می ریختاز خواب که پریدمشعر نیم سوخته ای با بادبه خانۀ همسایه می رفت.رضا رشیدپورجون 2005

نامۀ کوتاهی از امیرکبیر به ناصرالدین شاه

2009-10-21T00:09:00.003+02:00

"قربانت شوم الساعه که در ایوان منزل با همشیره همایونی به شکستن لبه نان مشغولم خبر رسید که شاهزاده وثوق‌الدوله حاکم قم را که به جرم رشاء و ارتشاء معزول کرده بودم به توصیه عمه خود ابقاء فرموده و سخن هزل بر زبان رانده‌اید. فرستادم او را تحت الحفظ به تهران بیاورند تا اعلیحضرت بدانند که اداره امور مملکت با توصیه عمه و خاله نمی‌شود.زیاده جسارت است. تقی"

نمایش فیلم

2009-10-05T17:14:00.003+02:00

نگاه

2009-09-25T19:06:00.007+02:00

خواب دیدم که از خواب بیدار شده ام روبروی آینۀ قدی قدیمی ایستاده ام و عبور زمان را در چهره نظاره میکنم. شقیقه هایم متورم شده بودند. دو طرف گونه هایم کنارچشمها دو برجستگی نسبتا بزرگ، منقلب شدم با انگشتهایم سطح بر آمده را لمس کردم و فکر کردم شاید مثل جوشهای چرکین دوران نوجوانی که به صورت داشتم با فشار اندکی محتوای این برآمدگی را تخلیه کنم، با انگشتهای شصت و نشانه هر دو غده را آنقدر فشردم تا ترکیدند

گلایه

2009-08-28T17:30:00.003+02:00

این شعر زمانی ره به کوچه های خیالم گشود که بیست بهار گذشته بود از غربتم و بیست خزان نشسته بود بر دلم.آه... مادر، میهن، پسکوچه های پر هیاهوی کودکی حلالم کنید اگر دیگر ندیدمتان.بیست سال استکه سقف آسمانم چکه میکندبیست سال استکه چترم را در خاطره یمرداد ماه جنوب تهران جا گذاشته امو این بیست چتری راکه در این بیست سال خریده امدر بیست حواس پرتی مکرردر زیر بیست جای این آسمان سوراخجا گذاشته ام.بیست نوروز

در آینۀ چشمش

2009-08-25T09:56:00.005+02:00

قدم زدن صبحهای زود کنار ساحل دریایی که هنوز از هجوم انسان در امان هست را خیلی دوست دارم، بوی دریا و هرچه در فضای سپیده دم ساحل نهفته مرا با خود میبرد و دور میشوم از خودم، آنقدر دور که فاصله میافتد میان من و آشوب های درونم و آرامشی به جانم مینشیند که فکر میکنم انسان خوشبختی خواهم بود اگر همین لحظه جانم را بدهم و تسویه حسابم را با زندگی بکنم. امروزاما دریا قدری میخروشید، با اینکه زودتر از هر

2009-07-19T11:43:00.001+02:00

حالا دیگر بزرگ شدیم

2009-06-29T09:11:00.004+02:00

بیائید باهم سری به کودکیمان بزنیم. آنروزها که دست زدن به هر چیز«جیز» بود و پایمان را جلوی بزرگتر نباید دراز میکردیم. روزهایی که اگر نمیخوابیدیم لولو می آمد و ما را می خورد. آنروزها که علامت سئوال بزرگی داشتیم پیش روی این سئوالمان، که بچه چگونه بوجود می آید. مادر داستانی تعریف میکرد، پدر روایت دیگری میگفت که با داستان مادر، از

از موج سبز تا سیل سرخ

2009-06-19T14:49:00.007+02:00

اا رای ندادم به هیچ آقایی به هیچ تافتۀ جدا بافته ایی ضربدرم روبروی اسم آقایان نمی نشیند. سری که می اندیشد، می شورد... آقا بالاسر را بر نمیتابد حتی اگر « امیدسبزی» در چنته اش باشد. ما باغمان هر بهار با رویای یک برگ سبز بخواب می رود و هر خزان با کابوس هزاران برگ زرد از خواب می پرد. و سبد هایمان همیشه خالی اند. همراه موج سبزتان امّا تا سیلِ سرخ ایستاده ام. رضا رشید پور

تظاهرات میدان آزادی

2009-06-16T00:43:00.003+02:00

عکس از آرش کریمی

در مملکت چو غرش شیران نماند و رفت..

2009-06-14T16:59:00.003+02:00

هم مرگ برجهان شما نیز بگذرد\هم رونق زمان شما نیز بگذرد وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب \بردولت آشیان شمانیز بگذرد بادخزان نکبت ایام ناگهان\ برباغ و بوستان شما نیز بگذرد درمملکت چوغرش شیران نماند ورفت\این عوعوی سگان شما نیز بگذرد آب اجل که هست گلو گیر خاص و عام\ برحلق و بردهان شما نیز بگذرد ای تیغتان چونیزه برای ستم دراز\این تیزی سنان شما نیز بگذرد چون داد

نیک آهنگ کوثر

2009-06-13T23:46:00.000+02:00

یک ، دو ، سه

2009-06-09T10:41:00.003+02:00

1 تن پوش باور پلاسیده ی پدر از تن، بدر کردم عریان شدم فریاد کشیدم که عاشقم 2 روز خدا بود من تا سینه زیر خاک دورم هزار سلیته ی صد رنگِ صد خدا صد چهره در نقاب ایستاده سنگ به دست در

دربعد از ظهریک روز سگی

2009-06-04T12:03:00.007+02:00

به احمدی نباید رای داد، زیرا او بوسیدن نمیداند.در فیلم « در بعد از ظهریک روز سگی » ساختۀ سیدنی لومت، محصول سال 1975، دیالوگی دارد اِل پاچینو به این شرح که "میخواهم قبل از گائیده شدن بوسیده شوم" ومن فکر میکنم که این نیاز سادۀ مردم مارا متاسفانه جناب آقای دکتراحمدی نژاد نمیتوانند برآورده کنند.پیشاپیش از دوستانی که اینگونه ادبیات را نمی پسندند پوزش می خواهم.

من به علاوۀ تو مساویست با...

2009-06-02T21:15:00.001+02:00

در رابطه با انتخابات ایران ، این روزها بسیار نوشته و گفته شده. چند لحظه پیش دوست مهربانی جمله ایی بسیار موجز به آلمانی برایم فرستاد. که عیناً در زیر می آورم. Wenn Millionen von Menschen sagen, ich allein kann ja doch nichts aendern, dann bleibt alles so wie es ist. Franz Kern این هم ترجمه وقتی ملیونها انسان بگویند که ، من

نیمه شب

2009-05-29T17:26:00.003+02:00

انتظاراز شاخه های صبرمی چکدبر دامن لحظه گربه ی همسایه در ایوانمضطربخمیازه اش را می دمد بر جان تاریکیپنجه اش را میکشد برماه خواهشی از دست من برجام می لغزد آب می ریزد خودنویسم کاغذماندیشه امنمناک می گردند. رضا رشیدپور آپریل 2006

ترانه ای برای ساز شکسته ام

2009-05-27T21:50:00.010+02:00

گفتی میدونی چی دلم میخواد؟ گفتم چی؟ گفتی دلم میخواد بیام با یه ذغال دیوارای اتاقتو خط خطی کنم. فرداش اینو برات نوشتم. سه سالی فکر کنم گذشت ، دنبال چیز دیگه ایی میگشتم اتفاقی دوباره پیداش کردم. گاهی مرور گذشته ها همون کار یه لیوان آبجوی تگری تو گرمای چِل درجۀ آگوست رومیکنه. آروم. اما فقط گاهی. میشه با یه کم ذغال یادگاری روی دیوار اتاق من نوشت میشه با چشمای من زندگی کرد غصه رو از تو نگاه من

2009-05-19T19:06:00.003+02:00

Das Gartentor war offen der Garten hochträchtig der Gärtner im Tiefschlaf und in keinem Baum saß ein Vogel der mich verpfeifen würde Aber ich war zu klein Pflückt ihr an meiner Stelle die Früchte ihr Großgewachsenen Reza Raschidpour Aus dem Persischen von Hossein Mansouri

معجزه

2009-05-14T22:16:00.009+02:00

در باورش زمین همیشه مسطح بود. میگفت همان روزهای اول عکس آقا را خودش به چشم در ماه دیده و مو را هم لای کتاب آسمانی یافته .مساوات در ذهنش همان اتوبوس تقسیم شده به دو قسمت زنانه و مردانه بود. نژاد را هم همیشه نجات تلفظ میکرد وشاید به همین خاطر و امید بود که امروز به احمدی رأی داده بود. در راه به وعده های دولت آینده که می اندیشید « ما نفت را سرسفرۀ مردم می آوریم » به خاطرش رسید که درخانه اصلاً سفره

وقتی به تعداد قفلها افزوده میشود

2009-05-09T01:02:00.014+02:00

دیروز دسته کلیدم گم شد. شاید هم من گمش کردم، یا خودش افتاد، یا چه میدانم چه شد. به هر حال دیگر نبود. این چهار تا دری هم که زندگی، چشمِ باز ماندنشان را بروی ما داشت، چه آسان در یک حواس پرتی میان دم و باز دم، بروی ما بسته ماندند، و ما که سالها دستی دری به رویمان نگشوده بود، دریافتیم، شاید، باید، گاهی کلیدی گم شودتا وابستگی مان به دیگری در ذهنمان پر رنگ باقی بماند. حتی اگر به اندازۀ فاصله ایی، تا

اشکال فنی

2009-05-08T00:12:00.004+02:00

متاسفانه دو روز پیش وبلاگ دچار مشکلاتی شد. خیلی چیزا پریدن و نتونستم نجات شون بدم. از جمله لینکهایی که به سایت های دوستان و دشمنان داده بودم. که دوباره به مرور باید جمع و جورشون کنم. خلاصه اینکه فکر نکنید کودتا کردیم. مشکل داشتیم

ميخانه اگر ساقی صاحب نظری داشت \ ميخواری ومستی ره و رسم دگری داشت

2009-05-04T22:47:00.008+02:00

اگر چه وجود ما به دست طبیعت شکل گرفتولی خرسندیمان را دستهای خودمان شکل میدهند.Arthur Schopenhauerعشق ماده ایی است که طبیعت آنرا می ریسد وخیال می بافد اش.Voltaireفرصت های خوشبختی زا برای خوشبخت بودن کفایت نمی کنند اگرشعور استفاده از فرصتها نباشد.Johann Peter Hebelانسان نداشته هایش را دو برابر بیشتر از دارائی هایشبه حساب سرنوشت می گذارد.Gottfried Kellerانسان غالباً در روشنائی هیچ به تاریکی نمی

سهم ما

2009-05-01T01:38:00.012+02:00

دست ما کوتاه بود ورنه، باغ آبستنباغبان خوابلای در بازو کلاغی نبودروی هیچ شاخه اییکه بچیند خبر دست ما کوتاه بود سهم ما، مال شماکه بلند بالائید. رضا رشید پور Das Gartentor war offen der Garten hochträchtig der Gärtner im Tiefschlaf und in keinem Baum saß ein Vogel der mich verpfeifen würde Aber ich war zu klein Pflückt ihr an meiner Stelle die Früchte ihr Großgewachsenen Reza RaschidpourAus dem

بارانی ترین روز

2009-04-28T23:39:00.001+02:00

گفتی می آیی و تعین روز آمدنت را به دست گزارش ادارۀ هوا شناسی سپردی. گفتی وعدۀ دیدار، بارانی ترین روز. گفتی اولین ملاقات زیر باران هرگز از خاطره ها محو نمیشود. گوش ات به رادیو باشد. نشاندی مرا پای جعبه ایی که دروغ میبافد و بی اعتمادی می آفریند. شبی تماس گرفتی و گفتی شنیدی؟ فردا باران می آید.گفتی در انتهای همان خیابان منتظر بمان. همان خیابان که امروز هیچ اثری روی هیچ نقشه ایی از آن یافت نمیشود.

در باب دیوان بلخ

2009-04-28T04:39:00.001+02:00

مسافری در شهر بلخ جماعتی را ديد که مردی زنده را در تابوت انداخته و به سوی گورستان می برند و آن بيچاره مرتب داد و فرياد می زند و خدا و پيغمبر را به شهادت می گيرد که « والله، بالله من زنده ام! چطور می خواهيد مرا به خاک بسپاريد؟» اما چند ملا که پشت سر تابوت هستند، بی توجه به حال و احوال او رو به مردم کرده و می گويند: « پدرسوخته ی ملعون دروغ می گويد. مُرده !» مسافر حيرت زده حکايت را پرسيد. گفتند: «

شبخراش سه

2009-04-15T10:52:00.006+02:00

سومین خراش شب بر پوست نازک تنهایی... آمادۀ دانلود شد. اینجاPersian Pop: Light Mix Download

بلبل یا شباهنگ یا هزاردستان نام گونه‌ای پرنده خوش‌آوا است.

2009-04-13T17:56:00.004+02:00

میتونید تصور کنید اگه یه روزی یه بلبی بخواد اسم شما رو صدا کنه طنین و آهنگ اسمتون با نوای یه بلبل چگونه خواهد بود.نه؟خوب مهم نیست، اینجا میتونید اسمتونو وارد کنید و گوش کنید که یه بلبل شما رو چگونه صدا میزنه. اگر هم مایل بودید، برای تجدید خاطره صدا رو دانلود کنید.

Die Verwandlung مسخ

2009-04-03T09:32:00.005+02:00

سرت را که پائین بیندازی چون گاو دنبال گله بروی، ابتدا از درِ باغ سبزی وارد ینجه زار دردشتی می شوی، سیر که خوردی و سرمست شدی شیرت را میدوشند و بعد از دستگاهی به شکل سوسیس و کالباس، بسته بندی شده خارج ات می کنند. با تمام خدمتی که به بشریت کردی ، گاو آمدی و در رودۀ بشریت به گوه تبدیل شدی. چه پایان دردناکی.ناصر غیاثی در کتاب « رقص بر بام اضطراب » داستان کوتاهِ بر واقعیت استواری دارد که زمانش همین

شبخراش دو

2009-03-31T17:51:00.005+02:00

سرهم مینویسم شبخراش و شاید همونجوری که از ذهن من عبور میکنه خونده هم بشه.شمارۀ یکش چند تا تشکر به ارمغان داشت شمارۀ دو به نظر خودم به مقبولی اولی نیست ولی توی سومی تلافی شده.برای اونایی که اولی و ندارن اینجا شماره یک و دانلود کنن. اینجا هم شمارۀ دو.

کشف تازه

2009-03-31T05:32:00.017+02:00

پرسید با این پیرهن میخوای بری بیرون؟ بدون اینکه منتظر جوابم بمونه ادامه داد.نمیبینی چروکه؟وبعد دستم و گرفت کشید تو، یه پیرهن اطو شده انداخت رو شونم و انتهای راهرو ناپدید شد.موقع رفتن، تو فرصتی به اندازۀ عبور از ده طبقه، برای اولین بار به آینۀ آسانسور زُل زده بودم. چروکهای صورتم رو کشف کردم و فکرم رفت به اینکه آیا اصولن اختراع اطو الزامی بود؟. رضا رشید پور

شعری از همسرم

2009-03-25T09:37:00.007+01:00

همنشین خواب پنجرهشاهد غروب فصلهاوطلوعی که، انار کال دستهای تو را از شاخه می آویزدصدایی ست در منبه وسعت تمامی سایه هاو تمامی سکوت های ابدیناله ای حزن آلودکه ابعادش را تو میدانیتو که نیستیتو که رنگ بهار بودی !همسفر کدام زمستان بار مرا بستی ؟که این چنیندر قاب سرخ پنجرهکابوس سیاه شب نشسته از او که تقسیم میکنیم با هم تمام دلهره هایمان را.

شب خراش یک

2009-03-19T10:40:00.009+01:00

سکوتش، سیاهی اش، یا مردم بخواب رفته اش؟ نمیدانم چه راز نهفته ایی دارد شب، که مرا به خود پیوند میزند. اوست که روح مرا می خراشد یا من که سکوتش را؟ نمیدانم.هر چه هست لذتی در خراش شب است. که در آن انار سرخ ترک خوردۀ غروب پائیزِ توقف در تو بود. برای آنها که آرام تر از دیگرانند سه شب خراش تهیه کردم که به نوبت برای دانلود اینجا میگذارم. رضا رشیدپور

طرحی نو در اندازیم

2009-03-17T08:54:00.001+01:00

یک طرح دیدنی و جالب که نیازی به توضیح ندارد.

روز از نو

2009-03-12T01:47:00.006+01:00

چیزی باید نوشت گویا در وصف روز نوئی که می آید.چیزی ندرام جز اینکه بگویمروزگاری دگرم آرزوست.

آنکس

2009-03-10T22:41:00.001+01:00

آنکس که بداند و بداند که بداند اسب خرد از گنبد گردون بجهاندآنکس که نداند و بداند که نداند لنگان خرک خویش به مقصد برساندآنکس که بداند و نداند که بداند بیدار کنیدش که بسی خفته نماندآنکس که نداند و نداند که نداند در جهل مرکب ابدالدهر بماندابن یمین

سینۀ مشروح تویی، بر در اسرار مرا

2009-03-08T10:12:00.014+01:00

آمدم بنویسم، از چهارشنبه ایی که گذشت و چه پر بار گذشت. نوشتم، نه یکبار که چندین بار، اما فاصله ایی بود میان قلم و خرسند ای ام. از ادای حق مطلب عاجزبودم، به گزارش کوتاهی بسنده کردم تا زمانی که جان دوباره آرام گیرد. چهارشنبه روز فروغ بود. روز حسین و روز من و همۀ عشاقی که آمده بودند فیلم ماه، خورشید، گل، بازی را ببینند. سینما تمام صندلی هایش را فروخته بود. برای اولین بار شاهد اجتماع آلمانیها و

چه تصویری از یک دنیایِ بدونِ مرد دارید؟

2009-03-03T01:36:00.001+01:00

یک دنیای بدون مردیک دنیای بدون جنگو یک دنیای لبریزاز زنهای چاق خوشبخت خواهد بود.ناشناس

عاشقانه

2009-03-01T09:25:00.006+01:00

یک جرعه آب به خیا لبا این هزارو سیصدو چند شاخهنرگسِ خشکیده لب به دستدر چارراهِ رفتِ تودر چارراهِ آ مدِ مندر ابتدای کوچه اییکه مرا میبردتا انتهای جرأتِ ایستادنایستاده امتا در تو بشکفم. یا در خویش بشکنم.رضا رشیدپوردسامبر 2005

هردم از این باغ بری میرسد

2009-02-20T08:55:00.018+01:00

ساعت چهار صبح روز جمعه بیستم ماه فوریه سال دوهزار و نه میلادی.بیخوابی میکشاندم پای کامپیوتر از ایمیل های ارسالی ابتدا روی ایمیل مهربان ترین دوست کلیک میکنم.چهار سطر کوتاه و یک لینک که جانم را بدرد می آورد.ادعاهای آدمی که بهتر است خودتان بخوانید. سعی میکنم سکوت کنم ولی دلم راضی نمیشود. سکوت را نامردی میدانم در حق انسانی که تمام وجودش لبریز از عشق است. ودر زندگیش هیچ ندارد جز خِرَد و مهربانی اش.

تو نیستی و من

2009-02-17T21:16:00.003+01:00

چون برفبر شاخه های کهنسال یک درختآسوده امدر رهگذار خورشیدرضا رشیدپور

و برقِ اسلحه، خورشید را خجل کرده است.

2009-02-10T23:34:00.006+01:00

این سایت بدلیل درج مطالب مغایر با جمهوری اسلامی ایران توقیف و مسئول آن علاوه بر پرداخت ده میلیون ریال جریمۀ نقدی، به صد ضربه شلاق و شش ماه حبس تأديبی محکوم می گردد.

پرنده

2009-02-05T19:25:00.005+01:00

راه را بسته بودند. دور تا دور چراغهای زرد چشمک زن و صدائی که از یک بلندگوی دستی مردم را به آنسوی خیابان هدایت میکرد. چند مرد، در خدمت اره های برقی و ماشین غول پیکری که تا به حال نمونه اش را ندیده بودم درخت کهنسال روبروی پنجره ام را قطع می کردند. زمانم گریخته بود، به خود که آمدم، درخت را برده بودند و خیابان دوباره روزمره گی اش را چرت می زد. از قاب پنجره در آمدم. در اندیشۀ پرنده ایی که امروز

دو ، سل

2009-01-28T09:05:00.002+01:00

بهترین جولانگاهمکوچه سارهای ماهوردر شور اماهمیشه سر در گمگاهی شلنگ تخته ایدر چارگاهبازگشتم ولی همیشه به ماهوردو، سل، دو، دوبه الاغ صدراللهیکبار !گفتم هُش، ماندآنزمان البته بچه بودمبگوش این مرغ سحرهرچه میخوانمناله سر نمیکندحالا خب بزرگ شده امدیروز سازم کوک نبودامروز خودمنگران فردا هم نیستم، بیابیاداغ مرا تازه تر کن .رضا رشید پور 14 آپریل 2006

ویگن

2009-01-16T09:46:00.011+01:00

مادر بزرگ، مادر، من، دخترم، چهار نسل به لالائی ات و نالۀ شبگیر گیتارت گوش دادیم.لالائی کن مرغک مندنیا فسانه ستهر نالۀ شبگیر اینگیتار محزوناشک هزارانمرغک بی آشیانه ستلالائی کنلالا، لالا، لالائی ...

مادر

2009-01-03T02:04:00.009+01:00

با مادر که تلفنی صحبت می‏کنی، اول گزارش کاملی از به خاک بازگشتگان می‏دهد. " زهرا خانم را یادت هست؟ " کدام زهرا خانم؟ نیم ساعت نشانی میدهد. بیاد نمی‏آورم. از سالهای رفته می‏گوید که حافظه‏ام تازه شود. از خانه‏شان که قبلا کجا بود بعد کجا رفت. از رفتارشان و اتفاقهایی که در ذهن باید طبیعتاً حک شده باشد می‏گوید. وقتی میبیند که هاج و واج مانده‏ام به شک می افتد. بحث آلزهایمر را هشیارانه تا انتهای گفتگو و

حماسه!

2008-12-24T07:59:00.008+01:00

در چارراه‌ها خبري نيست:يک عده مي‌رونديک عده خسته بازمي‌آيندو انسان ــ که کهنه‌ رند خدائي‌ست بي‌گمان ــبي‌شوق و بي‌اميدبراي ِ دو قرص ِ نانکاپوت مي‌فروشددر معبر ِ زمان.□در کوچهپُشت ِ قوتي‌ي ِ سيگارشاعرياِستاد و بالبداهه نوشت اين حماسه را:«ــ انسان، خداست.حرف ِ من اين است.گر کفر يا حقيقت ِ محض است اين سخن،انسان خداست.آري. اين است حرف ِ من!»از بوق ِ يک دوچرخه‌سوار ِ الاغ ِ پستشاعر ز جاي جَست ‌و...

Moon, Sun, Flower, Game

2008-11-30T11:26:00.011+01:00

فیلم مستند ماه ، خورشید ، گل ، بازی ساختۀ Claus Strigel که بر اساس زندگی حسین منصوری فرزندخواندۀ فروغ فرخزاد در آلمان ساخته ساخته شده ، قرار بود که در همین ماه نوامبر امسال از کانال تلویزیونی BR آلمان پخش شود. حسین چند روز پیش با ارسال یک مایل خبر داد ، بخاطر استقبال فراوانی که از فیلم به عمل آمده و تحت تاثیر قرارگرفتن دست اندر کاران کانال BR. در زمان و ساعت پخش این فیلم تجدید نظر به عمل آمده و

چهار شاهد

2008-11-29T08:39:00.013+01:00

ما جام را نوشیدیمو کام را گرفتیمشاهد ؟زمین، درخت، رودخانه و ماهبه جاهلان ایستاده در صف سنگ بگوبیایند.رضا رشید پور

با محمود فلکی

2008-11-20T20:36:00.012+01:00

پُست پیشین،( درخت) گرچه زبانِ نارسِ حال من است، اما زائیدۀ سپیده دمی برآمده از شبی است که زیر سایۀ شاعری نشسته به ماه می نگریستم.رضا رشیدپور„Klang aus Ferne und Felsen“تازه ترین دفتر شعر محمود فلکی به زبان آلمانیست. که با همت نشر سوژه به چاپ رسیده که دیشب در فضایی بسیار صمیمی به دو زبان فارسی و آلمانی بگوش جان نشست. من شعرهای این دفتر را ساده بگویم خیلی دوست دارم.Klang aus Ferne und FelsenSchrei

درخت

2008-11-20T09:53:00.002+01:00

چه آنزمان که پدرطنابِ تابِ کودکیم رابه بازوان تو آویختچه این زمان که خودمطنابِ دار بی کسی ام راگره به شاخۀ تو میزنماز درک راز رویش هر ساله اتعاجزافسوس میخورمکه این همه عمرحافظ ورق زدمدر زیرسایه اترضا رشیدپور

دکتر محمد مصدق

2008-11-19T11:06:00.009+01:00

برگرفته ازدانشنامۀ آزاد ویکی پدیادر کودتای ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ طبق نقشه‌ سازمان‌های جاسوسی آمریکا و انگلیس برای براندازی دولت مصدق، شاه فرمان عزل دکتر مصدق را امضا کرد و رئیس گارد سلطنتی، سرهنگ نصیری را موظف نمود تا با محاصره خانه نخست وزیر فرمان را به وی ابلاغ کند. همچنین نیروهایی از گارد سلطنتی مامور بازداشت عده‌ای از وزرای دکتر مصدق گشتند. ولی نیروهای محافظ نخست‌وزیری رئیس گارد سلطنتی و نیروهایش را

او .... باما ! چه ها که نکردند

2008-11-06T08:15:00.018+01:00

از سیاست دروغ و حیله و عوام فریبی که بگذریم. برای من دو نوع سیاست وجود دارد یکی ایده آل پلیتیک و دیگری رئال پلیتیک. در اولی تمام رویاها ی انسان نهفته هست و در دومی تمام واقعییت هایی که جلوی رویاها دیوار میکشند. انتخاب اوباما هرچند اگر تغییرچشم گیری به دنبال نداشته باشد ولی خیلی چیزها را عوض میکند . باید صبور بود و رویای زندگی بهتری را برای بشریت داشت، ازدرک واقعیت ها هم غافل نبود .بر اساس

آرش کریمی

2008-11-03T09:17:00.011+01:00

زندگیمو اگه چند بخش کنم بدون شک یه بخشش آرشه . مهربونی که مثل خیلی از جونهای دیگه درتلاش برای رهایی از قید و بندهایی هست که انسان رو متوقف میکنن. زندگیش یه گیتاره ، یه دوربین عکاسی و من عکسهاشوبه این دلیل دوست دارم که ناطق هستن و با آدم حرف میزنن . هنر یعنی بیان به زبانی غیر معمول. عکساشو میتونین اینجا ببینین.

برای ساختن یک شعر شاعرانه .

2008-10-26T19:39:00.007+01:00

از: تریستال تساراترجمه: رضا رشیدپوربرای ساختن یک شعر شاعرانه ، به یک روزنامه نیاز داریم، یک قیچی و مقاله ایی که شعر آیندۀ ما را شکل میدهد . با دقت کامل تمام واژه ها ی مقاله را یکی پس از دیگری بریده داخل کیسه ایی میریزید. محتوی کیسه را بخوبی مخلوط میکنید. سپس کلمه ها را یکی یکی از کیسه خارج نموده وهر کدام را به ترتیب خروج، صادقانه بدون دخل و تصرفی پشت سر هم روی کاغذ می نویسید. شعری که آفریده شده

قرار بود برام یه شال گردن بلند سیاه ببافی

2008-10-21T18:30:00.005+02:00

می خواستمپاییز که میشوددستهای تو باشندبر گردنمآنروز که گفتمعشقشال گردن بلند سیاهیستکه تو بافته اییخواستماگر چه رنگ مرا داردبوی ترا بدهدپاییزآنروز که گفتمعشق...

یادت هست؟

2008-10-10T09:48:00.013+02:00

چه زود میگذرد زمان . هنوز دیروز را هضم نکرده ایی امروز گریبانت را میگیرد. به انتهای امروزت نرسیده ایی دغدغه های فردایت آغاز میشوند. خاطرت هست ؟ آمده بودی دوباره مرا ببینی ، حرفهای آخرمان را بزنیم، بعد بروی زندگی ات را سرو سامان دیگری بدهی ، بگذری از هر چه که سالها برایش خون دل خوردی و بیایی برای همیشه بمانی. حالا چهار سال از اولین دیدار میگذرد ، سه سال از دومین و دوسال است که مانده ای . خواب

تو

2008-10-07T08:01:00.004+02:00

حصار کشیده بدور خویشی بودم غریبخلوت گزیده مردی استوار، محکمریشه در خاکی به وسعت هر چه غربتتو آمدیکهنه سازی داشتم کوکزیر اندازی سبز، استکانی چایدنیایی به شکوه قاب خالی این پنجرهنا رضایی بودم رضاتو نشستینفس بریده دلداده ای شدم ملولقفس شکسته پرنده ای همه جانم صداتب کرده عاشقی هراسانتو رفتیخشکیده برگ لاجونی شدم به دست باد سپردهدر گیج ترین هیاهوی زندگیتنها مانده غریبی خسته ، شکستهدر ازدحام اینهمه

قاتل

2008-09-24T23:26:00.023+02:00

وقتی روز اول دبستان است و تو هفت سال بیشتر نداری، روبرو می ایستی با معلمی که هفت بار از تو بزرگتر است وسه بار از تو بلند تر، که سواد دارد روزنامه می خواند، می داند، وتو کوچکی و تهی و نمی دانی، رفته ایی که بیاموزی، بزرگ شوی. وقتی گونه ات با محکم ترین سیلی عمرت طوری آشنا میشود که تا آخر عمرت می سوزد و روحت سر می کشد می گریزد برای همیشه از هرچه نیمکت و تخته سیاه، و گونۀ زندگیت دیگر می شود. می گویی

غربت

2008-09-14T09:57:00.018+02:00

پشت ساختمون محل زندگی ما یه فضای سبز نسبتاً بزرگی هست که هر سال این موقع یه سیرک کوچک دوره گرد میاد چادرمیزنه. یکی از حیوونهای این سیرک که بیشتر از همه توجه ما رو به خودش جلب میکنه یه الاغه. با این که الاغ اروپا نشینیه و سالهای زیادیه که اینجا زندگی میکنه ولی هنوز خریت خودشو حفظ کرده. نه به فکر درو همسایه اس نه به قوانین ساعات سکوت مثل بعد از ظهرها و شب ها احترام میذاره و نه یه کم فکر میکنه که در

شب بخیر

2008-09-10T08:13:00.012+02:00

آنقدرروبروی بیداری ماندیوار کشیدندکهبه خواب هایمانپناه بردیمرضا رشید پور

لبخندش

2008-09-04T19:43:00.026+02:00

قلم به دست جنگ بود. چهره ترسیم میکرد. دگرگونه ، از شهر، ازخیابان ، کوچه ، مردم . طنین آوای آمبولانسها بود که مجروح می گذراندند از خیابان انقلاب . بیشمار، پر میرفتند خالی بر می گشتند . سرعت امان نمیداد که بگذرم ، عرض خیابان را. در اندیشه ی این همه سرعت متوقف شده بودم ، جوانی دوچرخه اش را جلوی پایم نگه داشت آدرس بپرسد. مستقیم میروی تا چهار راه، بعد می پیچی دست چپ ، اما فکر نکنم باز باشد.

زندگی

2008-08-29T21:25:00.007+02:00

کودکی در اندوه بادبادکهای بر باد رفتهبر باد رفت نو جوانی دل سپرده به چال گونه اییدرون اضطراب کوچه های هیاهودر آرزوی لبخندیکناره پنجرهجان دادجوانیمیان آتش و دودقیام و شکنجه و اعدامبه خون کشیده شدزمان حالتهی نشستهدر انتهای غربتبه روز، وصله میکنمشب را و در میابم........زندگی.............اتفاقیست .....................که ......................می افتد ..........

2008-08-22T07:53:00.006+02:00

گاهی وقتا دلم میخواست صبح که از خواب پا میشدم، نه کورشی داشتم، نه داریوشی، نه حافظی، نه خیامی، نه چاه نفتی، نه افتخارات گذشته ایی. اونوقت روان نکبت زده ی امروزم و با قرصهای آرام بخش افتخارات گذشته آروم نمیکردم. گذشته اگر هم افتخاری بوده مال آفرینندش بوده ، چه ربطی به من داره که امروز حتی توان تولید گندم نونی رو که میخورم ندارم.کاشکی حافظ هم تو سیزده سالگی یکی رو با چاقو زده بود، تو هجده سالگی

یک خبر خوب ، یک خبر بد

2008-08-20T06:10:00.015+02:00

هشت سال پیش در یک شب ادبی در آلمان، خانمی فروغ فرخزاد را زنی هرزه و هر جایی خطاب کرد. پیش تر، این القاب از طرف برخی از آقایان به فروغ داده شده بود ولی از زبان یک خانم و به گوش خویش شنیدن مقوله ی جدیدی برای من بود. بسیار آشفته بودم ، اما حسی از درون مرا به آرامش فراخواند و سبب شد که یکسال کارو تحقیق کنم تا این صفحه شکل بگیرد. www.foroogh.de از عمر این سایت اکنون هفت سال میگذرد و امروز که نگاه کردم

مست

2008-08-15T23:37:00.005+02:00

رنگارنگرویاها بافتم با کلافها که از نورریسیدیآویختم تمام درختان شب راکه ماه تنها نباشدهنگامی که مست رابرای تازیانه می برند.رضا رشیدپور

آه

2008-08-09T12:58:00.004+02:00

رازیست نهفته درلبخندتآهی ست نهفته دربساطمبیا دوباره سیب را بچینیم.من آتشم.رضا رشیدپور

خسرو شکیبایی

2008-07-18T19:01:00.011+02:00

از نونوایی اومدم بیرون یه هوایی بخورم. ایستاده بود سیگار میکشید. زد رو شونمو گفت باریکلا خوب بازی کردی. نگاش کردم. لبخند زدم. همش یه خط دیالوگ گفته بودم. فکر کردم بهم دل گرمی میده. مجذوب کار خودش بودم. شاطر بود. منم شاگرد نونوا. چند هفته ایی یه جایی تو سهره وردی تمرین کرده بودیم. محمود استاد محمد نوشته بود. داریوش ایرانژاد کارگردانی میکرد. اولین کارم با این گروه بود. قبل از این فقط یکبار رو صحنه

آخرین مسافر

2008-07-13T00:42:00.001+02:00

آخرین اتوبوس ده دقیقه ی دیگر میرسد. ایستگاه سنت ژوزف برای آخرین مسافرش غیر از یک نیمکت خالی ویک پوستر تبلیغاتی چیز دیگری برای عرضه ندارد. خیابان خالیست، بندرت اتوموبیلی میگذرد، ترانه ی دل انگیزی در سکوت شب نهفته است که روح سرکشم را آرام میکند. نگاهم را از پوستر تبلیغاتی میگیرم درعابری که آنطرف خیابان تلوتلو میخورد ادامه می یابم. صدای ترمز اتومبیلی قدری جلو تر از من، مرا به خودم باز میگرداند. دو

خواب

2008-07-04T23:52:00.009+02:00

در را باز میکنم . وارد خانه میشوم . بوی غذای سوخته رویای شبی لذت بخش بعد از روزی خسته کننده را از سرم می رباید. کفشهایم را در می آورم . یکراست به آشپزخانه میروم . شعله را خاموش میکنم و لای پنجره را باز ، نگاهی به درون قابلمه می اندازم امیدم نا امید به اتاق نشیمن میروم. همسرم لای کتاب و کاغذ و جزوه آینده اش را می جوید . جلو میروم . سلام میکند. جواب میگیرد. لبهایمان به هم رسیده نرسیده میپرسد. دوش

2008-07-01T09:11:00.003+02:00

تو حسرت نداشته ها سیر کردن، یعنی هدر دادن لحظه هایی که میتونی با داشته هات لذت ببری رضا رشیدپور

کمدی موقعیت

2008-06-28T13:48:00.021+02:00

نمیدانم چرا امروز ناخودآگاه یاد این ماجرا افتادم. بیست و پنج شش سال پیش بود ، متاثر از تفکر آونگاردیستی حاکم بر ذهنمان در آن دوران، با چند تا از دوستان نشستیم فکر کردیم حالا که سالن اجرا در اختیارمان نمیگذارند و نمایشنامه هامان را آنقدر خط میزنند که نه نمایشی باقی میماند و نه نامه ای پس بیاییم سالن اجرا و فروش بلیط و رویای مارلون براندو شدن را از سر بدر کنیم و تآتر را ببریم به آنجا که مردم هستند.

قتل غیر عمد از نوع درجه دو

2008-06-25T20:32:00.007+02:00

قتل عمد نبود، یعنی نمیخواستم بکشمش، اما به حریم شخصیم تجاوز کرده بود. چاره ی دیگه ای نداشتم. با زبونم گذاشتمش لای آدامسم که نره تو گلوم بعد پرتش کردم رو چمنهای کنار جاده . پشه بود یا مگس ویا چه حشره ایی نمیدونم . روی دوچرخه با اون سرعت تشخیص مقتول کار ساده ای نبودرضا رشیدپور

پدر

2008-06-23T18:38:00.007+02:00

از توی اون یه غلبیر( قلبیر) حیاط یه باغچه در آورده بود یه وجب . چند سال پیش یه نهال گل سرخ کاشته بود توش، حالا شده بود یه درخت، پر از گلای سرخ . باغچه آبروی حیاط بود ، گل سرخ دارایی باغچه و هردو افتخار بابام. غروب به غروب مادرم بساط عرقشو پهن میکرد کنار باغچه . یه چتول عرق، دوتا آبجو،سه چارتا کتلت،یه کف دست نون، یه کاسه ماست و خیار، دوتا بالش واسه تکیه دادن به دیوار. سیگار هما بیضی شو آتیش میکرد

« ماه خورشید گل بازی »

2008-06-17T09:05:00.006+02:00

در رابطه با فیلم « ماه خورشید گل بازی » فیلمی که از زندگی حسین منصوری در آلمان ساخته شده هفته ی پیش چند خط کوتاه نوشتم . دیروز ایمیلی داشتم از حسین که نکته ی بسیار ظریف و زیبایی در آن گنجانده شده بود. توضیح بیشتری نمیدهم چون از حسین در خواست کردم که اجازه بدهد متن ایمیل را دراین صفحه بگذارم که او نیز خواهشم را رد نکرد. من اما برای جلوگیری از انحراف ذهن بخشهایی از ایمیل که به مسایل دیگری

می آیم

2008-06-16T20:12:00.004+02:00

نفسی بود اگرباز می آیماز کویر دل غربت زدگانواژه ها می چینیممینشانم بر این صفحهکه هر رهگذریداغ دل تازه کندرضا رشیدپور

به بهانه ی اکبر زنجانپور

2008-06-15T12:12:00.008+02:00

اکبر زنجانپور از اولین اساتیدی بود که افتخار بهره مند شدن از آموخته های تآتریش را داشتم. خیلی جوان بودم با همان شوری که در همه جوانها در آن سن و سال هست و در من نیز وجود داشت. آشناییم با تآتر هم بر می گردد به سنین نو جوانی و تآترهای تلویزیونی آن زمان که بیشتر به صورت زنده از تلویزیون ملی ایران پخش میشد. چیزی که بعد از گذشت سالها در تلویزیون امروز ایران به خواب هم نمیتوان دید و یادم می آید در همان

ماه خورشید گل بازی

2008-06-09T01:15:00.009+02:00

چندی پیش افتخار آشنایی با آقای حسین منصوری را داشتم . حسین پسر خوانده فروغ فرخزاد است. همان پسری که فروغ او را از جزام خانه به تهران آورد و سرپرستی اش را به عهده گرفت . همان پسری که در فیلم ـ خانه سیاه است ـ فروغ ، اورا دیدم و سالها شکل وشمایلش همانگونه در ذهنم مانده بود تا امروز که تصویر دیگری از او در من جوانه زد. تمایلی ندارم بیش از این بنویسم تنها اینکه از آشناییش خیلی خوشحالم. حسین

ببخشید چه خبره؟

2008-06-09T00:42:00.007+02:00

یکی میرفت دید که یکی سرشو گرفته بالاو تو آسمونو نگاه میکنه . کنجکاویش باعث شد که سر شو بالا ببره و ببینه که چه خبره . نفر سومی که این دونفرو دید فکرکرد حتمن خبری هست ایستاد پشت سر اون دو نفرو خیره شد تو آسمون. خلاصه سرتونو درد نیارم به همین منوال نفر چهارم و پنجم و ششم هم اضافه شدن ودر زمانی کوتاه تر از پنج دقیقه سی چهل نفری سر به هوا ناخواسته توجه افراد دیگری روبه خودشون جلب میکردن تا اینکه تازه

آینه

2008-06-05T08:23:00.021+02:00

کدام هزار ساله دردی جانکاه تر از آینه ؟ که من هرروز هزارباره می بارم نه ارغوان، که هرزه علفی هم نمیرویید در این خاک خود فروخته که تنها به سر میریزیمش رضا رشید بور